«Obiekt Kachowski»: film łączący gatunek horroru z tematami wojny, traumy i pamięci

Ten tekst kultury sieciowej – to reels, krótkie wideo, które przedstawia film „Kachowski obiekt”, najnowszą produkcję studia Film.UA, która kontynuuje linię ukraińskich horrorów „Bohaterki mrocznych czasów”, zapoczątkowaną przez „Konotopską wiedźmę”. Tekst towarzyszący: „W ukraińskim kinach trwa pokaz nowego filmu studia Film.UA — „Kachowski obiekt”. To drugi obraz po „Kono­topskej wiedźmie” w linii ukraińskich horrorów „Bohaterki mrocznych czasów”. Krytyczka filmowa Alona Szyłowa w tym wideo analizuje, w jaki sposób film łączy gatunek horroru z tematami wojny, traumy i pamięci. Czy „Kachowski obiekt” przewyższa „Kono­tops­ką wiedźmę”, jaką rolę odgrywają efekty wizualne i w jaki sposób twórcy wykorzystują figurę zombie jako metaforę radzieckiej przeszłości? Obejrzyjcie na kanale YouTube SUSPILNE KULTURA”.

Materiał podkreśla, że film funkcjonuje na przecięciu gatunku grozy i tematów wojny, traumy oraz pamięci — co jest jednym z najbardziej charakterystycznych kierunków rozwoju ukraińskiej sztuki filmowej w latach 2022–2025. Krytyczka filmowa Alona Szyłowa analizuje, w jaki sposób twórcy łączą estetykę horroru z doświadczeniem współczesnej wojny, a także jak wykorzystują figurę zombie jako metaforę radzieckiej przeszłości, która powraca w formie nieumarłej, nieprzepracowanej i destrukcyjnej.

Film „Kachowski obiekt” ma wyraźnie konfliktogenną podstawę, ponieważ odnosi się do jednej z najbardziej dramatycznych i symbolicznych katastrof wojny — wysadzenia Kachowskiej Elektrowni Wodnej i zniszczenia całego regionu. Ta katastrofa, będąca zarówno aktem przemocy, jak i ekologiczną tragedią, staje się w filmie punktem wyjścia do opowieści o traumie, stracie i pamięci. Konfliktogenność polega tu na napięciu między realnym doświadczeniem wojny a jego przetworzeniem w estetyce horroru: film nie rekonstruuje wydarzeń dokumentalnie, lecz przekształca je w metaforyczną przestrzeń, w której przeszłość i teraźniejszość nakładają się na siebie, a „radzieckie zombie” powracają jako nieumarłe figury.

W tym sensie „Kachowski obiekt” wpisuje się w proces katarsis ukraińskiej sztuki 2022–2025, ponieważ proponuje nową formę przepracowania wojennej traumy poprzez połączenie gatunku grozy z tematami wojny i cierpienia. Jest to kontynuacja kierunku zapoczątkowanego przez „Konotopską wiedźmę”, gdzie horror również stał się narzędziem opowiadania o doświadczeniu przemocy, strachu i niepewności. Nowością, jaką wnosi „Kachowski obiekt”, jest jednak bezpośrednie odniesienie do konkretnej katastrofy wojennej oraz wykorzystanie estetyki zombie jako metafory radzieckiego dziedzictwa, które nie zostało przepracowane i które powraca jako destrukcyjna siła.

Film poszerza więc język ukraińskiego kina wojennego, wprowadzając do niego elementy fantastyczne i gatunkowe, które pozwalają mówić o traumie w sposób symboliczny, a jednocześnie emocjonalnie intensywny. Dzięki temu staje się częścią szerszego procesu odnowy ukraińskiej kultury — procesu, w którym sztuka nie tylko dokumentuje wojnę, lecz także tworzy nowe formy jej rozumienia i przeżywania. © Yana Hladyr 2026