„Marzenie” jako płonący Kreml: dwa obrazy w gabinecie

(„Wydanie Time pokazało dwa obrazy z gabinetu prezydenta Ukrainy Wołodymyra Zełenskiego. Obraz „Mrija” przedstawiający pożar obejmujący Kreml jest autorstwa gruzińskiego malarza Sandro Antadze. Drugi obraz, z ukraińskimi żołnierzami, stworzył czerniowiecki artysta Andrij Hołomeniuk. Według Zełenskiego „każdy z nich opowiada o zwycięstwie”)

Tekst kultury sieciowej przedstawia dwa obrazy znajdujące się w gabinecie prezydenta Ukrainy Wołodymyra Zełenskiego. Pierwszy z nich, zatytułowany „Mrija”, autorstwa gruzińskiego malarza Sandro Antadze, ukazuje Kreml ogarnięty pożarem. Drugi obraz, stworzony przez czerniowieckiego artystę Andrija Hołomeniuka, przedstawia ukraińskich żołnierzy w dynamicznej scenie wojennej. Oba dzieła funkcjonują jako element wizualnej narracji politycznej i symbolicznej, a ich obecność w przestrzeni gabinetu prezydenta została natychmiast podchwycona przez media sieciowe i włączona do obiegu interpretacyjnego.

Konfliktogenność tego przekazu wynika z jednoznacznego powiązania obu przedstawień z wojną rosyjsko‑ukraińską oraz z ich silnie nacechowaną symboliką. Obraz płonącego Kremla staje się wizualizacją upadku rosyjskiego imperializmu i projekcją pragnienia sprawiedliwości, która w warunkach trwającej agresji przybiera formę symbolicznego odwetu. Z kolei przedstawienie ukraińskich żołnierzy wzmacnia narrację o oporze, determinacji i zbiorowej gotowości do walki. Zestawione razem, oba obrazy tworzą komunikat o wysokim ładunku emocjonalnym, który w kulturze sieciowej natychmiast generuje polaryzację, intensywne reakcje i dyskusje. Sztuka staje się tu narzędziem walki symbolicznej, a przestrzeń gabinetu prezydenta – sceną, na której wizualizuje się polityczne i militarne cele państwa.

Z perspektywy procesu katharsis ukraińskiego sztuki 2022–2025 oba obrazy pełnią funkcję porządkującą doświadczenie wojny. Wizja płonącego Kremla działa jako projekcja zbiorowego pragnienia zakończenia konfliktu i symbolicznego zwycięstwa nad agresorem, stanowiąc formę katharsis opartego na wyobrażeniu sprawiedliwości, która jeszcze nie nadeszła, ale jest intensywnie przeżywana w sferze kultury. Obraz Hołomeniuka, przedstawiający żołnierzy, wpisuje się w proces dokumentowania i afirmowania ukraińskiej podmiotowości, tworząc katharsis oparte na afirmacji siły, wspólnoty i odporności. W kulturze ukraińskiej lat 2022–2025 takie przedstawienia stają się wizualnymi punktami oparcia, pomagają przepracować traumę, nadać sens doświadczeniu wojny i wytworzyć narrację zwycięstwa, która – jak podkreśla Zełenski – jest obecna w każdym z tych obrazów. Tekst sieciowy, poprzez swoją formę i natychmiastową dystrybucję, wzmacnia ten proces, przenosząc obrazy z przestrzeni gabinetu prezydenta do przestrzeni wspólnej, gdzie stają się częścią zbiorowej pamięci i zbiorowego przeżycia.

© Yana Hladyr 2026