Hlib Babycz: „Wiersze i pieśni”

Ten tekst kultury sieciowej przedstawia Hliba Babycza (ukr. Гліб Бабіч), a na kadrze widoczny jest czarno‑biały portret autora w mundurze wojskowym i berecie. Obok portretu znajduje się okładka książki z ilustracją stylizowanego kwiatu o białych płatkach i czerwonej łodydze na niebieskim tle, z ręcznym czerwonym napisem „Гліб Бабіч” oraz tytułem „Вірші та пісні” (pol. „Wiersze i pieśni”). Pod portretem umieszczono jego nazwisko zapisane dużymi czarnymi literami, a w dolnej części kadru znajdują się logotypy 3MIN, Chytomo i Książkowego Arsenału. Po prawej stronie umieszczono tekst opisujący Babycza jako pisarza, autora piosenek, żołnierza, współzałożyciela inicjatywy wolontariackiej Res_Publica. Брати по зброї oraz aktywistę organizacji Справи громад. W tekście wspomniano, że zginął pod koniec lipca 2022 roku, a jego twórczość — wiersze i piosenki — wyrasta z doświadczenia wojny, służby i osobistej odpowiedzialności.

W perspektywie katarsis sztuki ukraińskiej lat 2022–2025 tom „Wiersze i pieśni” zajmuje miejsce tekstu, który przywraca obecność człowieka w sytuacji wojny poprzez bezpośrednie świadectwo. Katharsis ujawnia się tu w formie twórczości powstałej z realnego doświadczenia służby, w której słowo staje się sposobem utrwalenia prawdy o przeżyciu, a nie jego estetyzacji. Wiersze i piosenki Babycza, zakorzenione w codzienności wojennej, tworzą przestrzeń, w której indywidualny głos zostaje ocalony mimo destrukcji, a sama twórczość staje się aktem obecności. Dzięki temu tom wpisuje się w proces katharsis jako odzyskiwania sensu i ludzkiej tożsamości poprzez sztukę powstającą w bezpośrednim kontakcie z wojną.

© Yana Hladyr 2026