Olesia Rybczenko: Frezerywanie

Ten tekst kultury sieciowej z Instagrama mediów Estetyczny Intelekt ma formę reelsu – krótkiego wideo prezentującego wystawę Oleśi Rybczenko „Frezerywanie” w galerii TryptychArt w Kijowie. Materiał wizualny wprowadza odbiorcę w przestrzeń ekspozycji, ukazując fragmenty wystawy w ruchu kamery i tworząc wrażenie bezpośredniego uczestnictwa w aktualnym życiu artystycznym miasta funkcjonującego w warunkach wojny. Reels jako natywny gatunek środowiska sieciowego przekształca wydarzenie artystyczne w komunikat algorytmiczny, który dociera do odbiorcy w rytmie przewijania treści i staje się częścią codziennego doświadczenia kulturowego.

Wystawa Oleśi Rybczenko należy do nurtu ukraińskiej sztuki powstającej w czasie konfliktu, w którym praktyka malarska staje się formą reagowania na doświadczenie ciągłego napięcia i niepewności. Artystka wykorzystuje intensywną kolorystykę, gwałtowne przejścia tonalne i gestyczną ekspresję, tworząc obrazy o wyraźnie materialnym charakterze. Jej technika, określana metaforycznie jako „frezerywanie”, polega na budowaniu powierzchni malarskiej poprzez nakładanie i naruszanie warstw farby, co tworzy struktury przypominające ślady cięcia, tarcia i mechanicznej ingerencji. Ten sposób pracy można odczytać jako wizualny zapis doświadczenia wojennego, w którym rzeczywistość zostaje poddana nieustannemu naciskowi, a destrukcja i twórczość współistnieją w jednym geście.

Związek wystawy z wojną ujawnia się zarówno w jej materialności, jak i w kontekście funkcjonowania. Organizowanie wydarzeń artystycznych w Kijowie w latach 2022–2025 jest aktem kulturowej odporności, potwierdzeniem, że życie artystyczne nie zostało przerwane, lecz przekształciło się w formę świadectwa trwania. Obecność publiczności w galerii, a następnie udostępnienie fragmentów wystawy w formie reelsu, tworzy sieciowy obieg sztuki, który wzmacnia poczucie wspólnoty i potwierdza ciągłość kultury mimo zagrożenia. W ten sposób materiał wizualny staje się świadectwem nie tylko samej praktyki artystycznej, lecz także społecznej potrzeby uczestnictwa w kulturze jako przestrzeni regeneracji.

Proces katharsis sztuki ukraińskiej w latach 2022–2025 ujawnia się tu jako odrodzenie praktyk artystycznych pod wpływem wojny, w którym doświadczenie konfliktu prowadzi do pojawiania się nowych form i nowych sposobów pracy z materią. W opisie wystawy podkreślono, że elementy zniszczenia i odnowy współdziałają w jednej kompozycji, co stanowi bezpośredni wizualny zapis tego procesu: ślad naruszenia staje się impulsem do tworzenia, a destrukcja zostaje przekształcona w znak regeneracji. Reels dokumentuje fakt, że sztuka nie tylko trwa mimo zagrożenia, lecz rozwija się dzięki doświadczeniu wojny, a jej obecność w przestrzeni sieciowej umożliwia odbiorcy kontakt z twórczością, która powstaje w rytmie odnowy. Krótkie wideo ukazuje moment, w którym sztuka przekształca skutki konfliktu w nowe jakości estetyczne, potwierdzając swoją zdolność do odradzania się i tworzenia nowych języków wizualnych. W ten sposób wpis staje się częścią procesu katharsis, w którym sztuka nie tylko rejestruje czas wojny, lecz także przekształca go w przestrzeń twórczej regeneracji.

© Yana Hladyr 2026