Matka Bożą z Dzieciątkiem na fragmencie skrzyni
| Źródło | |
|---|---|
| Profil | Yabl.ua |
| Data publikacji | 19 maja 2025 |
| Typ obrazu | malarstwo jako dziedzina sztuki |
| Link | instagram.com/p/DJ1tfgio9bO/ |
Tekst kultury medialnej z 19 maja 2025 roku składa się z dwóch fotografii i towarzyszącego im komentarza medialnego: „Wołodymyr Zełenski przekazał Papieżowi szczególną ikonę – Matkę Bożą z Dzieciątkiem. Została ona namalowana na fragmencie skrzyni po ciężkiej artylerii, przywiezionej spod Iziumu”. Tym samym pierwotnym tekstem kultury jest bezpośrednio dzieło artystyczne, o którym mowa w materiale medialnym. Autor ikony pozostaje nieznany.
W swoim oficjalnym kanale w serwisie Telegram Wołodymyr Zełenski skomentował: „Ona (ikona) opowiada o naszych dzieciach. O tych, które ucierpiały wskutek wojny, które Rosja celowo porwała i deportowała, a które są bardzo oczekiwane w domu, na Ukrainie”. Drugi kadr tekstu kultury medialnej – fotografia przedstawiająca moment przekazania ikony Papieżowi – potwierdza tę interpretację.
Konfliktogenny charakter tego tekstu kultury jest oczywisty i zostaje dodatkowo podkreślony przez komentarz medialny – mamy tu do czynienia dosłownie z dziełem sztuki wojennej. Istotną rolę odgrywa jego funkcja, ukierunkowana na zwrócenie uwagi na jedno z najbardziej dramatycznych ukraińsko-rosyjskich napięć okresu pełnoskalowej wojny, dotyczące porwania ukraińskich dzieci. Wołodymyr Zełenski wręcza ikonę jako przypomnienie o tym bolesnym problemie, a zarazem jako próbę jego umiędzynarodowienia i rozwiązania.
Wartość artystyczna tego dzieła – technicznie rzecz biorąc, zwykłego malunku na deskach o nieznanym autorstwie – zostaje tu połączona z jego medialnym funkcjonowaniem jako tekstu kultury sieciowej. To właśnie element medialny nadaje mu wymiar społeczny, religijny i międzynarodowy, czyniąc z niego narzędzie negocjacji i łagodzenia konfliktu.
Z perspektywy klasyfikacji gatunkowej mamy do czynienia z ikonopisem wojennym, który bez wątpienia wzbogaca współczesną sztukę ukraińską. © 2026 Yana Hladyr
Tagi
Projekt sfinansowano ze środków Narodowego Centrum Nauki